Het begin van het einde

21 januari 2022

Toen ik voor een preekbeurt richting Leiden reed, kwam ik op de snelweg een bord tegen met daarop de tekst: Het einde is begonnen. Blijft u straks achter? Kies Jezus. Het is natuurlijk bemoedigend wanneer je in een ontkerkelijkt landschap iets van religie tegenkomt. Maar of we nu geholpen zijn met dit soort teksten waag ik te betwijfelen. Om te beginnen zit achter deze tekst een nogal merkwaardige gedachte. Er zijn christenen die ervan uitgaan dat voorafgaand aan de wederkomst van Christus de verloste gemeente wordt opgenomen. Mensen die niet geloven blijven dan achter en moeten de grote verdrukking meemaken. Ik zeg het nu even wat kort door de bocht, want de aanhangers van deze gedachte zijn het niet helemaal eens over wie er achter blijven en wat ze nog moeten meemaken en hoe het zit met het volk IsraŽl. Best ingewikkeld allemaal. Er zijn mensen die hun hele leven daarmee doende zijn. Ze vinden het blijkbaar erg belangrijk.

Men baseert zich onder andere op de tekst uit 1 Thessalonicezen 4:16 en 17. Maar daar gaat het helemaal niet over de opname van de gemeente, zoals zij dat uitleggen. Het gaat daar om de vraag die in Thessalonica leefde: Hoe zit het met christenen die overleden zijn? De christenen in die gemeente gingen ervan uit dat Jezus snel zou terugkeren, maar inmiddels waren er al enkele broeders en zusters overleden. Gaan zij nu de komst van Christus missen? Nee hoor, stel Paulus hen gerust. Als het moment daar is en Christus verschijnt zullen zij die in Christus ontslapen zijn, opstaan uit het graf. En zij zullen met hen die leven opgenomen worden. En zo zullen ze altijd met de Heere zijn. Het enige wat de apostel hier zegt, is dat zowel zij die gestorven zijn als zij die leven, met Christus zullen zijn. Wat er verder gebeurt met hen die niet geloven vermeldt de apostel hier niet, dat is ook even niet aan de orde. Er zijn genoeg teksten die aangeven dat Christus eenmaal terugkomt en dan valt de beslissing. Of je zult voor eeuwig met Christus zijn of voor altijd verloren.

En dat is de spanning die door heel de Bijbel duidelijk wordt. Alleen leven we er niet altijd zo mee. Zeker in goede tijden dreigen we gemakkelijk in het hier en nu weg te zinken alsof er geen komst van Christus aanstaande is. Wat door de eeuwen ook altijd weer gebeurt, is dat er in moeilijke tijden allerlei profeten opstaan die denken dat nu de eindtijd begonnen is. Zoals op dat bord langs de snelweg. Het is goed eraan herinnerd te worden. Maar laat u niet misleiden. De eindtijd is al begonnen met de hemelvaart van Christus. En als Jezus zelf niet eens weet wanneer Hij terugkomt (dat weet de Vader alleen), hoe durven mensen dan toch te beweren dat het nu binnenkort gaat gebeuren? Laat u niet in verwarring brengen! We beleven inderdaad moeilijke tijden, en het zou zomaar kunnen dat Christus een dezer dagen terugkomt. Maar dat kan ook zomaar nog een paar eeuwen duren. Wie zal het zeggen?

Eťn ding weet ik wel. Als de dokter morgen tegen mij zegt: 'Je hebt een ernstige ziekte onder de leden, en we kunnen niets meer voor je doen', dan is voor mij de 'eindtijd' acuut geworden. En zal ik me moeten voorbereiden op mijn sterven. Wat heb je dan aan al die eindtijdprofeten en die eindeloze berekeningen. Helemaal niets. Dan moet ik me voorbereiden op de ontmoeting met Christus. En omdat we niet weten of we morgen nog wel zullen leven, kun je dat maar beter bijtijds doen. En ondertussen planten we een boom, we doen ons werk, voeden onze kinderen op en genieten van een wandelingetje. Dat heet: Waakzaam en nuchter.


Meer informatie:
ds. G.C. Bergshoeff
033-277 13 77
dsb@hervormdscherpenzeel.nl

Terug naar het nieuwsoverzicht